Morgen is het weer zo ver: alweer een examen. Het voorlaatste deze keer in mijn loopbaan aan de Faculteit Letteren en Wijsbegeerte, Blandijn.

Ik ben er in alle geval niet rouwig om, in tegendeel, blij om weg te zijn. Maar die examens, dat is nog de zure appel waar ik moet door bijten. Het gaat morgen om een mondeling examen, niet mijn dada. Nerveus ben ik nu al, 24 uur op voorhand
Ik moet mijn gedachten verzetten, maar hoe! AAAARGH