Ai

Ik heb gefaald. Ik dacht het allemaal aan te kunnen, maar het is niet waar!

Niet geslaagd

Zaterdag 21 juni was het zover. De examens waren al dan niet succesvol afgerond, het eerste feestje was verteerd, het was tijd voor de Saradag!
Samen met X duusd andere Sarafans (Ik kom er voor uit and I’m not ashamed!) trok ik dat weekend terug naar mijn studentenstad. Persoonlijk had ik de marginaliteitsgraad veel hoger verwacht, maar die bleek mee te vallen!
Gelukkig had ik tickets voor de preview, anders was er eigenlijk niet zoveel te beleven hoor. Bijna gingen die tickets ook de mist in toen ze mijn naam niet vonden op hun kl*telijst! Het zweet brak me eventjes uit, maar het kwam gelukkig in orde. Ondertussen heeft een oogarts ergens in Oost-Vlaanderen een klant bij!

En dan was er de preview in’t NTG, en dat was tof tof tof! Echt tof tof tof! Heel mooie zaal, zachte zetels, intieme sfeer en wij die op de vijfde rij zaten…. Ik zou wat foto’s kunnen posten van screenshots, maar ‘k ga het niet vergallen voor zij die morgen nog moeten kijken
Na de preview kwamen de acteurs nog eens op en dat waren vriendelijke mensen jong!

Nu kan de echte vakantie beginnen! Ik zal een weekje niks posten, waaaaaaant:
Vandaag ga ik shoppen
Morgen vertrek ik voor 2 dagen naar Durbuy
Daarna vertrek ik meteen naar zee tot zondag, want op zondag is het een jubileum van twee lieve mensen die het al 50 jaar bij elkaar uithouden… En dat moet gevierd worden!

Yours Truly

Mijn vier jaar aan de Blandijn zijn vandaag hopelijk afgerond met een geslaagd examen!

‘t is altijd voorzichtig zijn met het verkopen van dat vel van die beer he, dus we gaan afwachten tot 3 juli en hopelijk mag er dan (nog meer) gefeest worden. (OP Werchter zal’t dan te doen zijn!)

U hoopt toch ook?

De prof van het vak: Nederlandse Letterkunde in de Renaissance en Verlichting!

Aanvankelijk was ik weer uitermate zenuwachtig voor dit mondelinge examen. Klamme handjes, een paar slapeloze nachten, you know the deal!
Ik had mijn examenkleren thuisgelaten, het is immers niet meer de trend om nog opgedirkt naar een examen te komen. Een propere jeans en truitje moesten volstaan, vond ik…
Anderen trekken deze trend dan weer tot het andere uiterste en komen in een t-shirt van Carlsberg opdagen. ‘t Is nu niet omdat het ‘probably the best beer in the world’ is, dat je de prof daar ook van meent te moeten overtuigen. But that’s just my cup of tea

Bon, het examen begon een beetje merkwaardig, met ik die de deur voor hem moest openhouden. Vervolgens zei hij dat hij er niet veel zin in had, ‘t was ons laatste jaar, laatste examen (fout gedacht, maar ik vergaf het hem), het ging dus nog om een pure formaliteit zei hij. Ok voor mij!
Beetje over de thesis babbelen, beetje over de voorbereiding, welgeteld vier minuten. Als afsluiter nog een minuut of vijf over mijn toekomstplannen, het onderwijs in het algemeen en de jeugd van tegenwoordig.

Haaa, de punten zijn gegarandeerd binnen en ik vertrok met een gerust gemoed!

Donderdag: het allerlaatste examen! Engelse letterkunde!

Morgen is het weer zo ver: alweer een examen. Het voorlaatste deze keer in mijn loopbaan aan de Faculteit Letteren en Wijsbegeerte, Blandijn.

Ik ben er in alle geval niet rouwig om, in tegendeel, blij om weg te zijn. Maar die examens, dat is nog de zure appel waar ik moet door bijten. Het gaat morgen om een mondeling examen, niet mijn dada. Nerveus ben ik nu al, 24 uur op voorhand
Ik moet mijn gedachten verzetten, maar hoe! AAAARGH

Chinese baby geboren met penis op rug

In China is een baby geboren die naast een penis op de normale plek, ook een mannelijk geslachtsdeel op zijn rug heeft zitten.

Het jongetje werd op 27 mei, vlak na zijn geboorte, met spoed naar het ziekenhuis gebracht, meldt het Britse tabloid The Sun.

Uiteindelijk werd zijn tweede geslachtsdeel op 6 juni verwijderd in het kinderziekenhuis van Tianjin. Het ziekenhuis had nog nooit te maken gehad met deze zeldzame aandoening, genaamd ‘fetus in fetu’.

De operatie duurde drie uur, maar verliep voorspoedig. Met het jongetje, zoon van de 30-jarige Chinese boer Li Jun en zijn echtgenote, gaat alles goed.

Het volledige artikel mét foto kan je bekijken op: http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=DMF12062008_021

Ik krijg nog steeds kippenvel als ik eraan denk. Onze eerste dag in Rome, ergens half juli, finaledag van het WK.

Ik, mijn zus en nog een groepjes vrienden trokken 12 dagen naar Italië. 6 dagen Rome en 6 dagen Sorrento: de perfecte mix van cultuur, natuur en ontspanning.
Omstreeks 17uur werden we aan ons hotel gedropt in de wijk Trastevere. Vlug opfrissen, even proeven van de culinaire kunsten die het hotel te bieden had en dan hop, de eerste bus op. We hadden horen waaien dat de match Frankrijk – Italië te volgen was op grote schermen aan het vroegere Circus Maximus. We kwamen echter al te laat aan, in de bus hoorden we via de radio dat Frankrijk al gescoord had, een grote ooooh ging door het pendelende publiek. Aangekomen aan het Circus Maximus werden we meteen getroffen door de sfeer, het deed een beetje festivalweideachtig aan. De Italiaanse vlaggen verkochten als zoete broodjes:

We waren net aangekomen toen het meteen 1-1 werd. De toeters en vlaggen werden geheven, sfeeeeer. Maar dan kwamen de verlengingen. Zidane werd van het plein gestuurd, of werd er gescoord? Zo leek het alleszins aan het gejuich van het publiek te horen. En daarna was het de beurt aan de penalty’s. Hier laten de goosebumps zich weer voelen

 GOAAAL
en nog 1 en nog 1 en nog 1 en nog 1

TUTTO VERO
CAMPIONI DEL MONDO
Ik riep, ik sprong, het samenhorigheidsgevoel was immens. Dit kon tellen als ons eerste halve dag in Rome. En ik ben maar wat blij dat ik het mocht meemaken, want eerlijk, het ziet er niet naar uit dat Italia deze stunt nog vlug zal herhalen.

Ook al bleven de auto’s de hele nacht toeteren, wij gingen allemaal met de glimlach naar bed, aja, het colosseum wachtte op ons de volgende dag!

P.S.: wie het gloriemoment nog eens wil herbeleven: http://www.youtube.com/watch?v=U59IW2aZZ5g

Nooit gedacht dat een telefoontje van VTM me in euforische stemming zou kunnen brengen! Voor het eerst in m’n leven dat ik meedoe aan een smswedstrijd, win ik toch wel zeker :d

Ok ok, toegegeven, wat ik gewonnen heb, wordt misschien niet door iedereen evenzeer begeerd, maar ik heb toch al een paar mensen groen doen uitslaan.
Ik mag op 21 juni op de Saradag de exclusieve preview van de 5 laatste afleveringen bijwonen in het NTG, samen met de acteurs ^^

Nu moet ik mijn aandacht terug op mijn paper over lexicale dynamiek richten, deadline tomorrow

 

Zijn de Belgen met uitsterven bedreigd? Je zou het zo gaan denken wanneer Tommeke tweemaal per week de volledige voorpagina van de krant in beslag neemt.

Ook ik keur druggebruik niet goed, maar als iemand dat wel wenst te doen, is dat zijn of haar eigen keuze, die trouwens behoort tot de privésfeer! Maar neen, het wordt weer breed uitgesmeerd in de pers op internet, zelfs ik doe eraan mee, HA! Ik denk niet dat hij verslaafd is, en zolang zijn prestaties er niet onder leiden… I could not care less.

Het valt me gewoon op dat onze eigen pers haar eigen Belgische ‘helden’ maar al te graag neerhalen wanneer ze er de kans toe krijgen. Kim Clijsters wanneer ze trouwde in besloten kring, amai, welke storm kreeg zij weer niet te verduren. Voor Boonen waait er nu al weken een zware tornado waar hij maar niet uit raakt. Oh, leve de anonimiteit!

En voor Tom: Ik hoop dat je in Monaco zit jongen, ver weg van de heisa hier. En neem je ouders en Lore mee! 

Vandaag iets moeten doen dat ik nooit van mijzelf zou verwacht hebben. Ik moest bloemenmeisje spelen in een soort kermiskoers in Elst. De jongelingen gaven het beste van zichzelf, en aan de meet mocht ik ze samen met Herman De Croo begroeten met een palmboom van plastic bloemen. Glamourous, is het niet?

Wie er won? Ik weet het niet, ik weet alleen dat die gastjes verdomd zweetten toen ik ze drie totters moest geven! Al bij al was het een toffe dag, tien uur gewerkt, honderden pintjes getapt… Doodop, maar voldaan. Morgen ga ik weer meer aandacht aan mijn boeken besteden, beloofd!